Open in NEW tab to reFRESH

Algisal Karmasa

2012-01-30T23:18:00.002+02:00

Kimilerinin algisini hüzün artirir, kimisini baska birsey. Benimkini alkol.

Yanimdaki dergiyi kaptim, ustune yazdim. Kapağında
Amy Winehouse. Saçlarini kabartinca daha guzelsin!

Tesadufen icilmis birkac kadeh sarap. Yazmayali çok olmus.
Bu aralar çevre sorunlariyla mesgulum. Bu yuzden iyi insanda durmayan kisisel gazimi salsam karbon da salar miyim diye dusunuyorum.

Kalem tutmayali cok olmus. Bi de asik olmayali... Iki kadehte kendini boZuyosun, ah Murat!

Bu Bir Resimsiz DOĞUMGÜNÜ Yazısıdır

2011-12-17T10:21:00.001+02:00

Bugün benim doğumgünüm.

Bütün bankalar tek tek doğumgünü mesajları attilar. Kullandığım kredi için ücretsiz ferdi kaza sigortası veren de oldu, bu ay yaptığım alışverişlerde +%5 Vada puan da. Havayolları üyelik kartlarım, spor salonu, sık alışveriş yaptığım markalar... Hepsi tükettiğim için yaşıyor olmamdan dolayı memnunlardı. Kimse sormadı tüketirken ne kadar tükendiğimi...

Birçok dostlar kısa kısa yazdılar doğmuş olmamdan ne kadar mutlu oldukları, iyi ki beni tanıdıklarını. Sağolsunlar... Kimisi doğumgünüm için arayıp kendi dertlerini anlattı. "Hayat işte" dedim.

"Doğmuş olmak hiç yokluktan iyidir." diyordu 15 yıl önce okuduğum Doğmamış Çocuğa Mektup'un yazarı. Bir de "kış varsılların mevsimidir." cümlesini hatırlıyorum o kitaptan. Kaloriferli evlerinde otururken camdan yağan karı izleyen varsıllardı ancak kıştan keyif alanlar... Ben ne yazın doğdum ne kışın. Tam Eylül'de doğdum, hem de ortasında! Bu yüzden ne varsıl oldum ne yoksul. Ne aptal oldum ne dahi. Ne çirkin oldum ne yakışılı. Ne çok iyi olabildim ne de çok kötü. Ne süründüm hayatta ne de yırtabildim. Bu sene yırtmak gibi bir ümidim var YILLARCA YIRTTIĞIM ARKA ORGANIMIN DIŞINDA.

İyi yaşlara...

NOT: Amerika Ikiz Kuleler saldirisi bundan 10 yil once yine bugun ve tam 18. Yasimda olmustur.

Çoklu Bilinmeyenlerin İçinde Kaybolacaklarına Bilmemeyi Tercih Edenler Klubü

2011-12-16T10:55:00.003+02:00

Ne kahraman, ne cesur

Ne güzel çocuklardık

Her yeni günü umutla, ne güzel kucaklardık...

Mekan belli. Yılsa o kadar uzak değil.

Ah o metronun dili olsa da konuşsa. Yazlık yerler. Biralar. Ve o aldığımız araba. O arabadaki enteresan CD'ler. Cilet. Aşk. Başkalarının evinde sevişmeler. Üçyol. Şaraplar, biralar. Tazminatlar. Aşık olmalar. Ondan kurtulamamalar. Hiç bu kadar eğlenmemeler. Rock. Polis. Motor. Koli. Bornova. Çek köpeğini. Parmak arası terlik. O yaz hepimizin sevgilisi vardı. Akşamları balık masası. Çeşme.

Ayrılmadan önce muhteşem 3 ay... Sigara. Sigarasızlık. Ayrılık. Kimisi İstanbul, kimisi İspanya, kimisi leyleği nerede görürse... Biri hep orada.

Ayrı düştük. Her bunaldığımda artık dönemeyeceğimi bilsem de özlemeyi bırakamadığım... Beni ayakta tutan, yüzümü güldüren, bazen gözümü dolduran...

Bu klubün üyeleri kendi çapında hipi. Bir çoğu alkolik.

Sevgiler...

YİRMİ-SEKİZ

2011-12-02T10:55:00.001+02:00

Yirmisekizini doldurmuş kim varsa etrafınızda, sorun. Doğrulayacaktır. Ben yıllar önce duymuştum bunu. İnsanın en dengeli yaşıymış 28. Aklın ve duygunun en rot-balans durumu...

Henüz hayatın anlamını çözememiş olabilirsin ama birçok şey anlam değiştirmiş oluyor bu yaşta. Mesela vaktiyle süründüren aşkın lüzumsuz, kariyerin aldatıcı ve paranın utanç kaynağı da olabileceğini görüyorsun. Ve bu sabah uyandığında Ahmet Kaya söylerken bulursan kendini, penceresiz kaldım anne diye... Geçmiş 27 yıl ile yüzleşmenin olgunluğudur 28. Annenden özür dilemenin vakti gelmiştir.

Bugün Cuma. Herkes haftasonu laubaliliğindeyken nereden çıktı bu trajedi?? Onu da boşver, ko götüne gitsin :)

Mutlu(luk)

2011-09-23T22:49:00.002+03:00

Nişantaşı kafası da bi yere kadar!

Herşeye rağmen hayata kök salmalısın.. Yanımda 53 yaşında 2 torun sahibi, 13 gün işkencede kalmış, eski Dev-Genç'li taksici var. Hanim hastanede çalişiyor diyor, akşamları da o ayağımı tutuyor, ben mekik çekiyorum...

Mutluluk bu olabilir...

Hippi Olunmaz Hippi Doğulur

2011-09-08T09:36:00.002+03:00

Bir dönemin hippi çocukları şimdi podyumdalar. Modada hippi olmak rahat kalıplar, renkler ve geometrik oyunlarmış. Saçlar-başlar bi acayip...

Bi vakit dünyayı onlar kurtardılar. Anarşizmi birileri hep kötü birşey sandı ama onlar çağların görüp görebileceği en güzel anarşistlerdi. Diktaya, dikteye, otoriteye, kapital sömürüye, yabancılaşmaya, çevre sömürüsüne, ranta, savaşa karşıydılar. Sevişmeyi savaşmaktan daha çok seviyorlardı mesela. Bir de onlar İstanbul'a üçüncü köprü istemezlerdi. Karayı yarıp boğaz yapmak, ortada ise Manhattan yaratmak gibi çılgın projeleri yoktu.

O zamanların yalnızca kafayı bulan çiçek çocukları aradan geçen 40 yılda parayı da buldular. Şimdi bi çoğu ikinci cumhuriyetçi yada içince kızıl yıldızı anıyorlar. Renkli elbiseleri ise şimdi defilelerde birer konsept...

Tüm bunlara rağmen en güzelini Sezen Aksu söylemiş: "Haber etsek o yare, gelse Bomonti'den. Yine mi güzeliz, yine mi çiçek?"

Ne yani dün ATILKUTOGLU'nun defilesine ve After Party'sine gittik diye şimdi size sosyetik ikoncanları, bu yılın renklerini, defile sonrası kadınların erkek mankenlere tekliflerini mi anlatacaktım??

Özel Not: Defilelerde en önde basın ve kocası zengin kadınlar oturur!

Herkes Kendi Bacağına Sahip Çıksın!

2011-09-07T10:35:00.001+03:00

Bir varmış, bir yokmuş. İstanbul Fashion Week açılış partisinde hiçkimse yokmuş.

Moda dediğin zaten popülizmin önde gideniymiş. Dernek başkanı evinde, kıymetli editörler Yunan adalarında, Vogue Türkiye beş karış yukarıdaymış.

Ne bir hoşgeldiniz diyen olmuş, ne ulusa sesleniş, ne bir balkon konuşması...

Blush içince herşey çiçek! Yine de herkes kendi bacağına sahip çıksın.

NOT: Siz daha bilmiyorsunuz ama http://www.onder-ozkan.com/ 'u büyük firmalar çoktan keşfetmiş.

NOT II: Bu akşam ATILKUTOGLU defilesi... Elizabeth Jagger podyuma çıkıyor. İlk defa erkek koleksiyonuna giriyor. Defile konsepti lüx hippiler.

AMY Winehouse'u Neden Severiz?

2011-07-25T13:05:00.002+03:00

Onun yaptığı herşeyi yapmak isterdim. Kollarım dövmeyle kaplı olsun isterdim, derileri bile görünmesin. Çoğu anlamsız olsun.

Onun kullandıklarından kullanmak isterdim. Her daim kafa...

Eski sevgilim çoktan bir başkasıyla olsa bile aramak isterdim, sen hala benimsin diyecek kadar başka alemde...

Kafa da, hava da 1500...

AMY'i SEVeriz, ÇÜNKÜ; anne öğretilerine inat hep onun gibi olmak isteriz. Evet, hala ANNEmizin margarinini kullanıyoruz da sadece sistem dışına çıkabilmiş olanları kıskanıyoruz. Bundandır Amy hayranlığımız. Hep DELİ olmak isterken deliremeyecek kadar CESARETSİZ oluşumuz...

Göbek Bağı, Freud, Platon ve Bahar Ayları...

2011-06-07T10:43:00.001+03:00

Birisini sevmek, ona göbek BAĞyla bağlı kalmaktır ki bunun özgürlüğü kısıtlayan KELEPÇEden hiçbir farkı yoktur. Bu da 7 Haziran aforizmasıdır!

Bir de anneden kalma göbek bağı vardır. En büyük TERKEDİŞ göbek deliğidir...

FREUD'u sevmemek ne mümkün! Aynen dediği gibi "anne rahmine geri dönme isteği"...

Bir de İdealar Evreni'nden türeyen Platonik aşk var ki Ah Bu BaHar Ayları!..

YEni

2011-05-31T12:24:00.001+03:00

Yeni bir eve taşınmak...

Yeni bir umuttur. Umut tazedir.

Yeniden aşık olmaktır.

Yatak odası yerine salonda uyumaktır. Orayı da keşfetmektir.

Eski evin perdelerinin yenisine asla uymamasıdır.

Tenine dokunmaktır.

Yıldız koymaktır.

YENİden yazmaya başlamaktır.

Aslında başka birşey vardır; bu yazının konusu da yeni eve taşınmak değildir. Zaten Toscana'ya yaz gelmiş, büyükanne de çoktan göçmüştür. Çaktırmadan Nicola'yı sevenlere gelsin o zaman, yeni baharın enerjisiyle :)

Sosyal Ağlarda Değişen Trendler

2011-02-27T20:17:00.000+02:00

Sosyal Ağlarda Değişen Trendler 1: Artık @Gym, @Taksim, @Bebek Zıtarbaks, @Cihangir'de kankalarıyla gibi yer imli sonradan gurme durum güncellemeleri para etmiyor!..

Sosyal Ağlarda Değişen Trendler 2: Şarkı sözleri yazmak sıradan...

Sosyal Ağlarda Değişen Trendler 3: Gezilen-görülen yerleri 2.3 megapiksel kameranızla kadrajlayıp Bodrum vb. fotoğraf albümleri açmak, üstüne de kendini taglemek... (dilim varmıyor)

Sosyal Ağlarda Değişen Trendler 4: Sosyal olgulara parmak basmak yeni trend. Bir de TWITTER bu alemin Amerika'da tahsil görmüş entel ve snoop genç kızı. FACEBOOK da Amerika'da okumuştur, ama erkektir; baba mesleğine geri dönmek zorundadır.

Sosyal Ağlarda Değişen Trendler 5: Diğer yeni eğilim içerik üretmek, tartışma yaratmak, ilham vermek... Bi de CELEBRITY kullanımları var ki onlara o kadar yakın olmak elde edilebilir kılıyor...Ha bi de aklımdayken; Kutadgu Bilig candır!

"Sana Saygımı Kaybettikçe Özgürleşiyorum"- Plaza Günlükleri I

2011-02-24T16:00:00.000+02:00

Sana saygımı kaybettikçe özgürleşiyorum!

Erken yatalım, erken kalkalım, üstümüzü temiz tutalım, terlemeyelim, tırnaklarımızı keselim, şapırdatmadan yiyelim, "edepli ol"alım, başkalarının çocuklarına benzemeyelim, "Allahım kimin çocuğunu kınadıysam başıma geldi" olmayalım, aman ha SAYGI duyalım!..

Ne kilit bişeymiş saygı duymak... Prangalı, kısıtlayıcı, kuralcı, belirleyici, sıkıcı, dominant! Kaybettikçe özgürleşiyorsun oysa, ruhun açığa çıkıyor. Ey yönetici; sana saygımı kaybettikçe şu plazada özgürleşiyorum!

BEYRUT'tan AYRI-lırken

2011-02-23T00:23:00.008+02:00

Downtown'da Teşvikiye'ye benzettiğim yerde oturuyorum. Saat 19:05. İçimde ilginç bir duygu var. Ayrılıyorum diye mi? Sanmam! Aklım burada kalmayacak çünkü. Ama nedir bu? Belki klasik endişe krizlerimden. Yada berbar otelden. Yarın iş var, belki ondan. Yahut yorgunluk.

Enteresan bir seyahatti. Ortadoğu denen bir gerçek var bu dünyada. Ve ne yazık ki kimsenin umursamadığı. Gemisini yürüten kaptan... Sınırlar belli değil. Hükümetler yok. İsrail yanı başında. Bir de Suriye anlaşmazlığı... Bedie diyor ki: "Eskiden 2 büyük güç vardı: İran ve Türkiye. Şimdi aynı kutba doğru gidiyoruz". Suriye, Türkiye, Ürdün ve Lübnan olarak birleşmeye hazırlar. Doğu Birliği'ne sıcak bakıyorlar. O, aynı zamanda bir Amerikalı. Modern dünyaya, demokrasiye, batı tarzı medeniyete, sekülerizme bir bilet mesafede...

Askerler her yerde. Sabah tanklar yürüyordu. Elbette korktum. Hükümet krizini takiben asker ayaklanma oldu sandım. Havaalanına gidip beklesem mi yoksa biletimi mi öne alsam bilemedim. Yada standart bir uygulamadır... Sadece geçiyorlardır mesela? Ve sahiden de sadece geçiyorlarmış. Oysa İsrail geldiğinde hepsi kayboluyormuş. Bedie, yapacak birşey yok diyor. Ne yapsınlar ki modern silahları yok...

Belirli yerlerde fotoğraf çekimine izin vermiyorlar. Bugün bir asker fotoğraf çekerken beni durdurdu. "OK, çekmedim zaten" deyip arabaya doğru yürürken arkamdan seslendi ve eliyle klubeye çağırdı. O sırada yüzüme bakıp Arapça birşeyler söyledi. Yanlızca burnundaki kıllar dikkatmi çekmişti. "Çekmedim zaten" dedim ama o da beni anlamadı. Klubeden daha genç ve yakışıklı bir asker çıktı. "Kameranı görebilir miyim?" dedi. Gösterdim. "Çekecektim ama o seslenince çekemedim" dedim. Çektiğim filmlere baktı. "Burası askeri bölge" dedi. "Anlıyorum ama bilmiyordum" dedim. "Nerelisin" dedi. "Türküm" dedim. "Tamam, gidebilirsin" dedi.

RTE sonrası Türkiye'yi çok seviyorlarmış. Türkiye'den birçok turist geliyor. Bunlar da sık sık İstanbul'a gidiyorlarmış. "Zaten gidebilecek pek çok yerimiz yok" diyor. Filistin'in durumu belli. İsrail ve Suriye ile zaten kavgalılar. Kıbrıs çok sıkıcı diyor Bedie.

Ortadoğu denen bir gerçek var. Bizim kültürümüz. Ece Temelkuran'ın da dediği gibi "Bu, senin hikayen. Sen Ortadoğulusun". Ama Ortadoğu'da üremek niye? Bu kargaşa, kaos ve savaş ortamına çocuk getirmek? Potansiyel olarak onu öldürmek değil midir? Anne-baba olmak potansiyel katilliktir. Ama Ortadoğu'da anne-baba olmak erken katilliktir. Yine de umut var, sevgi var. İnsanlar aşık oluyorlar ve çocuk yapıyorlar. Belki kimsenin katili olmayıp yalnızlıktan kendini öldürmekten iyidir...

İlk defa Ortadoğu'da olmak yanından geçmek üzere üstüne gelen birisinden korkmaktır.

İlk defa Ortadoğu'da olmak Avrupalı'nın Türk tedirginliğini anlamaktır.

İlk defa Ortadoğu'da olmak Fransa'yı hatırlamaktır, Afrika'yı görmektir, Avrupa'ya gitmektir.

Hizbullah gerçeği var. Suriye'nin de başını acıtan. Beyrut'ta da varmış. Lübnan'ın bazı kısımları onların yuvası. Oralara giden var. Sakallı adamlar... Cüppeli. Radikal dinci değillermiş bunlar burada. Militanlarmış. Aralarında birçok gay varmış. Şehleri bile gaymiş çoğunun. Bedie'nin sırf gay Hizbullahlar ile birlikte olmak için Lübnan'a gelen İspanyol bir arkadaşı varmış. Bakmış ki başını derde sokacak, kesmiş arkadaşlığını.

İşte Beyrut'un Teşvikiye'sinde otururken yeşil-kırmızı-beyaz renkli ışıl ışıl bombalar tepemize düşebilir. Ve ben bunları düşünürken otelime gider yarın için yapacaklarıma hazırlanırım.