Bir dönemin
hippi çocukları şimdi podyumdalar. Modada hippi olmak rahat kalıplar, renkler ve geometrik oyunlarmış. Saçlar-başlar bi acayip...
Bi vakit dünyayı onlar kurtardılar. Anarşizmi birileri hep kötü birşey sandı ama onlar çağların görüp görebileceği en güzel anarşistlerdi. Diktaya, dikteye, otoriteye, kapital sömürüye, yabancılaşmaya, çevre sömürüsüne, ranta, savaşa karşıydılar. Sevişmeyi savaşmaktan daha çok seviyorlardı mesela. Bir de onlar İstanbul'a üçüncü köprü istemezlerdi. Karayı yarıp boğaz yapmak, ortada ise Manhattan yaratmak gibi çılgın projeleri yoktu.
O zamanların yalnızca kafayı bulan çiçek çocukları aradan geçen 40 yılda parayı da buldular. Şimdi bi çoğu ikinci cumhuriyetçi yada içince kızıl yıldızı anıyorlar. Renkli elbiseleri ise şimdi defilelerde birer konsept...
Tüm bunlara rağmen en güzelini Sezen Aksu söylemiş: "Haber etsek o yare, gelse Bomonti'den. Yine mi güzeliz, yine mi çiçek?"
Ne yani dün ATILKUTOGLU'nun defilesine ve After Party'sine gittik diye şimdi size sosyetik ikoncanları, bu yılın renklerini, defile sonrası kadınların erkek mankenlere tekliflerini mi anlatacaktım??
Özel Not: Defilelerde en önde basın ve kocası zengin kadınlar oturur!
Nişantaşı kafası da bi yere kadar! 
