Çoklu Bilinmeyenlerin İçinde Kaybolacaklarına Bilmemeyi Tercih Edenler Klubü

Ne kahraman, ne cesur

Ne güzel çocuklardık

Her yeni günü umutla, ne güzel kucaklardık...

Mekan belli. Yılsa o kadar uzak değil.

Ah o metronun dili olsa da konuşsa. Yazlık yerler. Biralar. Ve o aldığımız araba. O arabadaki enteresan CD'ler. Cilet. Aşk. Başkalarının evinde sevişmeler. Üçyol. Şaraplar, biralar. Tazminatlar. Aşık olmalar. Ondan kurtulamamalar. Hiç bu kadar eğlenmemeler. Rock. Polis. Motor. Koli. Bornova. Çek köpeğini. Parmak arası terlik. O yaz hepimizin sevgilisi vardı. Akşamları balık masası. Çeşme.

Ayrılmadan önce muhteşem 3 ay... Sigara. Sigarasızlık. Ayrılık. Kimisi İstanbul, kimisi İspanya, kimisi leyleği nerede görürse... Biri hep orada.

Ayrı düştük. Her bunaldığımda artık dönemeyeceğimi bilsem de özlemeyi bırakamadığım... Beni ayakta tutan, yüzümü güldüren, bazen gözümü dolduran...

Bu klubün üyeleri kendi çapında hipi. Bir çoğu alkolik.

Sevgiler...